Formy opodatkowania działalności

Prowadzący działalność gospodarczą zwykle w pierwszym miesiącu nowego roku dokonać może wyboru formy, w której działalność tę opodatkuje. Do wyboru podatnika dostępne są:

• zasady ogólne – opodatkowanie według skali podatkowej 18% i 32%,
• podatek liniowy – czyli opodatkowanie według stawki 19%,
• ryczałt ewidencjonowany,
• karta podatkowa,
• podatek tonażowy.

Podatnicy rozliczający działy specjalne produkcji rolnej mogą dokonać wyboru:

• poprzez normy szacunkowe ustalane na podstawie tabeli norm
• poprzez zasady ogólne – opodatkowanie według skali podatkowej 18% i 32%,
• w firmie podatku liniowego

Podatnicy rozliczający najem mogą dokonywać rozliczenia prywatnie lub w ramach działalności gospodarczej. Najem prywatny rozliczany jest poprzez:

• zasady ogólne - opodatkowanie według skali podatkowej 18% i 32%,
• ryczałt ewidencjonowany (8,5%).

Najem rozliczany w ramach działalności opodatkowany może być poprzez:

• zasady ogólne – opodatkowanie według skali podatkowej 18% i 32%,
• podatek liniowy – opodatkowany stawką 19%,
• ryczałt ewidencjonowany (8,5%) z wyłączeniem wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, związanymi z działalnością gospodarczą.

Jeśli podatnik nie dokona żadnego dodatkowego zgłoszenia – pozostaje opodatkowany podatkiem dochodowym według skali podatkowej.

Decyzja o wyborze właściwej formy opodatkowania powinna być podjęta jeszcze przed rozpoczęciem roku podatkowego. Rezygnacja z zasad ogólnych musi być bowiem przemyślana i jest formą optymalizacji podatkowej. O wyborze podatku liniowego decydować powinna wysoka kwota uzyskiwanych dochodów i ucieczka w ten sposób przed drugim stopniem skali podatkowej (czyli przed podatkiem 32%). Jednocześnie wybór podatku liniowego wiąże się z rezygnacją z większości ulg i odliczeń, które przysługują opodatkowanym na zasadach ogólnych.

Decyzja o przejściu na ryczałt ewidencjonowany motywowana powinna być natomiast niskimi kosztami uzyskania przychodów. Ryczałt opłacany jest od przychodu, bez możliwości rozliczania kosztów podatkowych. Będzie on właściwy u podatnika, który albo nie chce, albo nie może wygenerować wysokich kosztów i u którego wartość przychodu jest porównywalna z wartością dochodu.

Decyzja o karcie podatkowej ogranicza do minimum zakres formalności związanych z prowadzeniem działalności. Jednocześnie jest to forma opodatkowania drobnych przedsiębiorców, prac chałupniczych i rękodzieła. Rozwój działalności i konieczność zatrudnienia większej liczby pracowników spowoduje, że karta podatkowa nie będzie znajdować zastosowania. Przy jej wyborze nie ma również możliwości rozliczania ulg i zwolnień podatkowych.